دانشکده منابع طبیعی دانشگاه تهران نشریه علمی - پژوهشی مرتع و آبخیزداری 5044-2008 73 3 2020 11 21 Effect of priming and salinity on the germination and seedling growth of Stipagrostis plumosa اثر پرایمینگ و شوری بر جوانه‌زنی و رشد گیاهچه نسی (Stipagrostis plumosa) 513 524 79133 10.22059/jrwm.2020.277900.1364 FA مرتضی صابری استادیار گروه مرتع و آبخیزداری، دانشکدۀ آب و خاک، دانشگاه زابل. علیرضا شهریاری دانشیار دانشکدۀ علوم زیست محیطی، دانشگاه سیستان و بلوچستان، ایران. مرضیه بزرگمهر کارشناس ارشد بیان‌زدایی، دانشکدۀ منابع طبیعی، دانشگاه زابل، ایران. Journal Article 2019 03 13 An experiment was performed aimed to investigate the effects of priming and salinity on germination and seedling growth of Stipagrostis plumose in factorial test and completely randomized design with four replications in laboratory condition. The first factor was priming consist of salicylic acid with three levels (100, 200 and 300 mg/l), gibberellic acid with three levels (125, 250 and 500 ppm), ascorbic acid with three levels (100, 200 and 300 mg/l), and water as control, and the second factor was salinity treatment in six levels (0, 0.2, 0.4, 0.8, 1.2, 1.6 m/l). The measurement characteristics were speed of germination, percent of germination, root length, shoot length, seedling length and seed vigor. Results indicated that salt stress had inhibitive effect on germination and early seedling growth of S. plumosa. All chemical stimulators increased the germination characteristics of this plant. Also, the interaction of the tested treatments showed that gibberellic acid 250 ppm has the highest effect on improvement of germination characteristics under all levels of salinity stress. We conclude that priming seeds by gibberllic acid can increase resistance the germination of S. plumosa in areas prone to salinity. به منظور بررسی پرایمینگ و شوری بر جوانه­زنی و رشد گیاهچه‌های Stipagrostis plumosa آزمایشی به­صورت فاکتوریل و در قالب طرح کاملاً تصادفی با چهار تکرار در شرایط آزمایشگاه انجام گرفت. عامل اول پرایمینگ شامل سالسیلیک اسید در سه سطح (100، 200، 300 میلی­گرم بر لیتر)، جیبرلیک اسید در سه سطح (125، 250، 500ppm )، اسکوربیک اسید در سه سطح (100، 200، 300 میلی‏گرم بر لیتر) و آب مقطر به­عنوان شاهد و عامل دوم تنش شوری در شش سطح (0، 2/0، 4/0، 8/0، 2/1، 6/1 مول بر لیتر) بود. صفات مورد ارزیابی شامل تعیین سرعت جوانه­زنی، درصد جوانه­زنی، طول ریشه­چه، طول ساقه­چه، طول گیاهچه و تعیین شاخص بنیه بذر بود. نتایج نشان داد که تنش شوری تأثیر بازدارنده­ای بر خصوصیات جوانه­زنی بذر نسی داشت. کلیۀ محرک­های شیمیایی باعث افزایش خصوصیات جوانه‌زنی این گیاه شدند. همچنین اثر متقابل تیمار­های مورد آزمایش نشان داد که در کلیۀ سطوح تنش شوری غلظت ppm 250 جیبرلیک اسید بیشترین تأثیر را بر بهبود خصوصیات جوانه­زنی این گیاه داشت. می­توان چنین نتیجه­گیری کرد که پرایمینگ بذر توسط جیبرلیک اسید می­تواند باعث مقاومت بذر گیاه نسی در مرحلۀ جوانه‌زنی در مناطق مستعد تنش شوری گردد. https://jrwm.ut.ac.ir/article_79133_4e213669f6c7263c8a96ccb37f320c41.pdf